Leren of opzoeken?
Geschreven door Marco op 31 March 2010 in Geestelijk leven | 
4 reacties te lezen
Laatst tijdens een college op de VU kwam het ter sprake. Leren we nog dingen of weten we alleen waar we het kunnen opzoeken? In dit geval ging het om Grieks. Een groot aantal studenten zit met laptop in de collegezaal, Bijbelsoftware geopend en je kan exact zien wat de betekenis is van een Grieks woord, welke naamval en verbuiging. Wat de docent ook vraagt, je leest het goede antwoord gewoon voor…
Ik ben nooit zo’n groot voorstander geweest van Bijbelteksten uit je hoofd leren (memoriseren). Want voor welke vertaling kies je? En wat als er een nieuwe vertaling komt? Ik vond, vind, het belangrijker om te weten waar iets staat, in welke context en wat het betekent.
Met elkaar leven we in een “opzoekcultuur”, ff googleen (schrijf je dat zo?) en je weet het. Maar leren we dan ook nog werkelijk iets? Is dit niet hetzelfde als een leerling op de basisschool gewoon een rekenmachine geven en verder alle rekenuitleg schrappen?
En als het gaat om Gods Woord, houdt leren dan niet een bepaalde verandering, transformatie, in? Of zoek je gewoon ff op wat een sociaal gewenst antwoord of gedrag is? Wat zou je willen dat God zegt als je straks voor Hem verschijnt: ‘Ik weet niet of je naam in het boek van het leven staat, Ik moet het even opzoeken…’
Jochem zei
1 April 2010 om 16:25
Iets goed opzoeken moet je trouwens ook leren :-)
Mijn leerlingen kennen sowieso nog maar 1 bron: internet. Literatuur en boeken zijn niet meer zo aan de orde. Wie gaat er nou nog naar de bieb voor informatie? Toch heeft google nadelen. Leerlingen weten vaak niet waar ze op moeten zoeken bij google om goede informatie te vinden. Ik tik dan een paar andere zoektermen in en ben zo bij de info. Dus goed zoeken is iets dat je ook moet leren. Daarnaast wist je vroeger als je naar de bieb ging voor een boek over een bepaald onderwerp dat je betrouwbare informatie kreeg. Op internet staat een hoop nonsense en leerlingen kunnen vaak het onderscheid niet maken. Zo vertelde een leerling een keer met een spreekbeurt dat de Joden heel veel goden aanbidden :-)
Daniel zei
5 April 2010 om 23:37
Dat Joden heel veel goden aanbidden is in een bepaalde context juist. Dat bewees het verbondsbreuk met JHWH zoals beschreven in het boek Jeremia..
Marco zei
6 April 2010 om 09:17
Inderdaad moet je goed opzoeken ook leren! Ik ervaar het flink in het samenstellen van een bibliografie. Wat heeft allemaal wel en niet te maken met het onderwerp, primaire en secundaire literatuur, en vanuit welke achtergrond schrijft een schrijver.
Ik laat het polytheisme vs. monotheisme maar even liggen, niet zo relevant voor het onderwerp.
Maar, heren: moeten we nog wel iets leren of maar gewoon helemaal niet? Richten we onze tijd op het ‘leren opzoeken’of op het leren ‘leren’?
Jochem zei
7 April 2010 om 14:03
Tegenwoordig is het met name het constructivisme uit de leerpsychologie die het denken over leren bepaalt. Kort: iemand leert door het construeren en reconstrueren van zijn eigen aanwezige kennis. Waarbij nadruk ligt op competentie ontwikkelend leren. Kennis beklijft alleen wanneer die met regelmaat in verschillende contexten wordt toegepast. Competent is iemand die in een bepaalde rol in een bepaalde context adequaat handelt. Voor dit adequate handelen zijn kennis en vaardigheden nodig. Voor bepaalde competenties kun je niet zonder parate kennis. Dan heb je dus niks aan opzoeken. In andere contexten volstaat opzoeken prima. Kortom: er is geen tegenstelling tussen leren of opzoeken. De vraag is wat je nodig hebt waarvoor op welk moment in welke rol in welke situatie.
Voeg een reactie toe