In een tweetal preken, heb ik de aftrap gegeven over dit jaarthema. Als we met elkaar geloven in een God die leeft en een God die spreekt, dan betekent dit dat we de Bijbel uiterst serieus moeten nemen. Niet als een ‘papieren paus’, zo staat het er dus zo is het. Maar met oog en begrip voor context, cultuur en genre. In theologische terminologie noemen we dit ‘hermeneutiek’ (afgeleid van het Griekse woord hermeneuo, wat uitleggen, interpreteren, betekent).

Het luisteren naar de Bijbel is op zich al een hele belevenis. Laat staan het interpreteren van de Bijbel èn het toepassen op je leven. Ik ben benieuwd naar jouw belevenissen met de Bijbel. Misschien wil je wat delen met ons. Een tekst of tekstgedeelte en wat is dan jouw specifieke belevenis daarbij. Misschien heeft het je wel gevormd, ben je erdoor gegroeid of stootte het zelfs af…

Laat ik zelf een voorzet geven. Toen ik net tot geloof kwam speelden de verzen uit Romeinen 12:1-2 en Galaten 5:22 een hele belangrijke rol in mijn ontwikkeling als christen. Veranderen in je denken, jezelf als een levend offer ter beschikking stellen aan God en dan groeien in de vrucht van de heilige Geest. Wat een belevenis!

Wie volgt?

“Reizen is in. Lang niet iedereen beperkt zich vandaag de dag tot zon- en zeevakanties. Veel mensen trekken eropuit om historische plekken te bezoeken. Christenen hebben zo hun eigen bestemmingen. Reisbureaus doen goede zaken in Lutherreizen en Paulusreizen. Op historische bodem worden herinneringen in het leven geroepen en gaan bepaalde Bijbelgedeelten des te meer voor ons spreken. In dit dagboek gaan we een jaar lang op reis. We doen steden en dorpen aan waar God zich aan mensen bekend maakte. We volgen Jezus tijdens zijn rondwandeling door het joodse land en staan stil bij plekken waar Hij onderwijs gaf en wonderen deed. Kortom, we speuren van plaats tot plaats naar sporen van Gods aanwezigheid en naar de reacties van mensen: geloof of ongeloof, overgave of verzet, aanbidding of twijfel. Veel van wat we gaandeweg tegenkomen, biedt momenten van herkenning voor het leven als christen vandaag. De Heilige Geest wil onze Gids zijn. Hij wil ons van plaats tot plaats doen groeien in geloof en gehoorzaamheid. ”

Een mooie gedachte voor deze zomer lijkt mij. Voor wie meer wil, hier is het dagboek te verkrijgen.

All in all forever,
  Only Christ I’ll sing;
Everything is in Christ,
  And Christ is everything.

Once ’twas painful trying,
  Now ’tis perfect trust;
Once a half salvation,
  Now the uttermost;
Once ’twas ceaseless holding,
  Now He holds me fast;
Once ’twas constant drifting,
  Now my anchor’s cast.

Once ’twas busy planning,
  Now ’tis trustful prayer;
Once ’twas anxious caring,
  Now He has the care;
Once ’twas what I wanted,
  Now what Jesus says;
Once ’twas constant asking,
  Now ’tis ceaseless praise.

Once it was my working,
  His it hence shall be;
Once I tried to use Him,
  Now He uses me;
Once the pow’r I wanted,
  Now the Mighty One;
Once for self I labored,
  Now for Him alone.

Once I hoped in Jesus,
  Now I know He’s mine;
Once my lamps were dying,
  Now they brightly shine;
Once for death I waited,
  Now His coming hail;
And my hopes are anchored
  Safe within the veil.

Albert Benjamin Simpson – Founder of CAMA

20100620_Jochem_Quartel_Wikken_over_de_wil

Wat vind je van de volgende stelling: “De heilige geest wil bij elke keuze in ons leven duidelijk tot ons spreken welke keuze de wil van God is.”

Ben je het hiermee eens of oneens, en waarom?

De ondertitel voor de eerste les van de vervolgde kerk was ‘hoe gaan wij om met onze vijanden?’ Het voorbeeld en onderwijs van Jezus -en ook van Stefanus- leert ons dat de juist reactie er één is van vergeving. AUW! Dat kost wat. Dat doet pijn. Misschien iemand die hier ervaring mee heeft?